benim de deviantart hesabim vaar, ben de insaniiiim

http://aksamcorbasi.deviantart.com



tiklayin piliiiizzz (nalaka lan)

fotograf

tutku...öyle böyle degil bir tutku bendeki. snapshot'lardan tut da bebek portrelerine kadar...
picasa 3 ile biraz da oynama yapabiliyorum resimler üstünde...ammavelakin sanki daha profesyonel bir seyler lazim. söyle eni konu nikon d60'imin cektigi güzel ota, boka ve insanlara yönelik güzel oynamalar gerekiyor...

yakinda ciplak insanlar cekecegim; ama tam konsepte karar veremedim...
yeni-eski gibi düsünüyorum. anali kizli cekilebilir mesela...

"ciplaaak heykeller yapmaliyim...
cirilciplak heykelleeerrr"

niyazi örtmen

yesil gözleri var. kumral bir cocuk. ne cocugu be, esek kadar. gecelerimin kurtaricisiydi bi vakit...simdilerde sesini duymak da zor, iki kelâmini almak da. yalniz iste anlayis göstermem gerenkiyor, niyeyse :) sankim zorum var alla alla!

bu herifle ilgili süper planlarim var ama! daha bir pastane acacagiz. parasini sevgililerine süprüzler hazrlamak yerine bankaya yatirmasini tavsiye ediyorum. ipne, sen para biriktirmezsen o pastane nasil acilcak hea?!

acikcasi gururlandigim bir sey varsa, o da bu beyimizin istisnasiz her sevdicegine beni anlatmasi. aferin! böyle ol.

daha bir kere bile kanli canli görmedigim biridir. siyasi mevzulari göz ardi edersek ruh ikizim. ücüzüm de olabilir. besiz?

cok sekerin ici bi insansin $ebo!

hueuhehuehueuhe! gicigim evet.

bu hatunu tanidigim gün uzun bir etek giymisti, her entel solumsucu gibi. koca koca gözleri vardi, apak disleri. ilkin bunlar cekti ilgimi.
"anlamsiz ben" dedi yanimdaki nevzat abi'ye. "bu kim lan" diyesi oldum...megerse ayni mekanda kalem ciziktirdigimiz varmis. okumuslugum dahi yok o güne kadar. o derece bihaberim kendisinden.

"haci klan cok laga luga yeaa" diyerekten nevzat abim ile kolundan tuttuk bunu, kafamizi dinleyecegimiz bir mekana geldik. burda yapilacak ilk sey güzelce limonata icmek ve de biraz daha tanimakti birbirimizi. o hic degilse adimi biliyordu, ben biraz utandim. cok degil ama; sonra gecti iste.

birlikte limonata ictik. sonra bu bizimle dönmedi geri klan'a. mevsim yazdi ve günler uzundu, yine de evine basip gitti. hakkidir. üstelemedim de tanimiyorum cok diye; ama sempatik bulmadim degil. edebiyatin da matematikten farki yok haci. iki olumsuz bir olumlu ediyor iste. yaklasik olarak ama. naaber?!

iste sonra baska bi zaman geldi, bu hanim kizimizi sonbaharda yine gördüm, orda daha bi kaynastik...niye lan? orayi hatirlamiyorum diyecektim ki taaam...kendisiyle yolda karsilastik, yine ben ve nevzat abi. yemek yedik, bana datlu sözü vardi...tutamadi, olsun. baya bi güldük eglendik, yine güzel gözlerine yandim "lan benim niye kirpiklerim az ühü ühü" diye sayikladim ve de ertesi gün görüsmek üzere kendisini evine yolladim...

etresi gün yalan oldu. kisfmet derler bizde.
neyse iste eman. uzatmayayim cok...

bu hatun garib biri lan. bizim orda ganfet derler böylelerine. saklarsin en güzel güne. yaninda dursun diye...

az bir vakti kalmis, kendi evine gececek. aksamlari bir anne, bir baba olmayacak evde. kardesler yok. oh mis mi? belki. illâ ki daha az okula gidecek ahah! biliyorum, kendimden. aksamlari biraz daha gec eve gelecek. "evde beklerler ya" demeyecek.

yine de akilli uslu olacak ama. mahlasina inat koskoca anlamlar tasiyacak icinde. devam edecek okumaya, yazmaya...gün gelecek, basimiz belaya girerse "yetis lan imdadima" diyecegim kendisine. aslinda sülalemizde avukat da yok degil...
neyse, zaten lafmacun ibnelik yapmazsa doktoruuz da, avukatimiz da, discimiz de bol masallah.
yatirim yapiyoruz simdiden anadin mi...

bu da böyle bir sevdigim insana vicik vicik yazdigim bilogumdur.